€ 0,-
Winkelmandje

Uw winkelmandje is nog leeg


Leren fietsen zonder zijwieltjes

het ene kind kan het al met amper drie jaar, de ander durft het met zeven jaar nog niet aan. Gemiddeld kan een kleuter rond zijn of haar vijfde verjaardag zonder zijwieltjes fietsen.

Karakter en aanleg spelen een belangrijke rol, maar er zijn wel degelijk manieren om je kind een handje te helpen. Met deze tips en trucs fietst je kind zó weg.

Hoe leer je je kind fietsen zonder zijwieltjes?

Een enkeling daargelaten die het in één keer doorheeft, hebben de meeste kinderen wat hulp nodig van een ouder om het fietsen onder de knie te krijgen. Sommige kinderen hebben aan een paar minuten genoeg, anderen moeten intensiever oefenen om voldoende evenwichtsgevoel en zelfvertrouwen op te bouwen om zonder zijwieltjes te kunnen fietsen. En bovenal om: om zonder zijwieltjes te dúrven fietsen. De meeste trucs die ouders noemen, hebben dan ook betrekking op dat durven.

Tip 1: Oefenen 'met zonder' zijwieltjes

In de kindertaal is het begrip 'met zonder' synoniem aan 'zonder'. Toch schuilt in deze kinderlijke uitdrukking een fantastische tip. Laat je kind letterlijk met zonder zijwieltjes fietsen: stel - zonder dat je dit je kind vertelt - de zijwieltjes van het fietsje wat hoger af, zodat je kind niet voortdurend steun heeft van de zijwieltjes. Het leert zo ongemerkt de balans te bewaren. Gaat dit goed, stel de zijwieltjes dan steeds wat hoger af. Net zolang tot ze ongebruikt boven het wegdek zweven. Dit is het moment om je kind te vertellen wat je hebt gedaan. Als je kleuter zich realiseert dat ze eigenlijk al gewoon kan fietsen, zal ze vol trots afscheid nemen van de zijwieltjes.

In het begin zul je je kind moeten vasthouden bij het leren fietsen. Iedere volwassene die wel eens een kleuter op een kleuterfietsje heeft begeleid weet wat dat inhoudt: een zere rug van het kromlopen met een hand onder het zadel of aan de bagagedrager. Om dit te voorkomen zijn er drie hulpmiddelen:

Knoop een lange das of sjaal om het middel van het kind of onder zijn armen en houdt die vast met de uiteinden in je hand. Dit voelt voor je kind stevig aan, zeker als hij dreigt te vallen.

Oefenvestjes. Op de rug zit een handvat dat je als ouder vasthoudt om je kind te helpen zijn evenwicht te vinden terwijl je zelf rechtop blijft lopen.

Balanstrainer

Ook zijn een speciale Fietsbalanstrainers te koop. Dat is een stang die wordt gemonteerd op de bagagedrager van de fiets. Als ouder kun je, zonder te bukken of krom te lopen, naast je fietsende kind meelopen en het geheel in balans houden. Je kind merkt hier weinig van en krijgt vertrouwen in zijn eigen fietsvaardigheid. Ook hiervoor geldt dat je het ding maar een paar keer zult hoeven te gebruiken.

Tip 2: Stiekem loslaten

Waren de hulpmiddelen hierboven nog vooral gericht op het vasthouden van je kind tijdens het leren fietsen, deze tip gaat juist over het tegenovergestelde: loslaten. Of preciezer: stiekem loslaten. Angst is vaak de grootste tegenstander bij het leren fietsen. Veel kinderen blijven daarom krampachtig 'eisen' dat ze worden vastgehouden en opgevangen, terwijl ze het eigenlijk wel zonder af kunnen. Het ontbreekt hen alleen nog aan zelfvertrouwen.

Ga aan de achterkant van de fiets lopen, zodat je kind niet precies ziet wat je doet. Houd de bagagedrager vast bij het wegrijden, ren mee en blijf zeggen dat je de fiets vasthoudt. Maar laat af en toe de fiets gewoon los en doe dit steeds langer. Lukt dit, laat je kind dan van je weg fietsen en zelf ontdekken dat hij het kan.

Tip 3: Gebruik een kleiner fietsje

Zorg voor een goed passende fiets, is het advies van fietsenmakers. In zijn algemeenheid is dat ook zo en vaak wil je zelf ook dat je kind naar een grotere fiets gaat zodra dit kan (hoe groter de wielen, hoe meer tempo je kind immers kan maken). Voor kinderen die moeite hebben met leren fietsen zonder zijwieltjes geldt echter een heel ander advies: gebruik een klein fietsje.

Tip 4: Begin met een loopfiets

Ze zijn er echt, kinderen die zó wegfietsen zonder zijwieltjes. Zonder oefenen, zonder angst, gewoon huppakee. Natuurtalentjes? Welnee, het best bewaarde geheim van leren fietsen is de loopfiets. Al met een jaar of twee kunnen peutertjes uit de voeten op een loopfiets (een fiets zonder trappers). Eerst nog stapje voor stapje, later met steeds meer tempo. Evenwichtsgevoel, het balanceren op twee wielen dat zo essentieel is voor fietsen zonder zijwieltjes, komt spelenderwijs. Uit balans? Corrigeren met een voetje aan de vloer en je staat weer stabiel. Doordat die twee vaardigheden, balanceren en corrigeren, 'in het systeem' van je peuter of kleuter zitten, ervaart die het fietsen niet als iets engs of moeilijks, maar als een logische bezigheid. Door de populariteit van de loopfiets (ook gewoon heel leuk speelgoed!) zie je steeds vaker peuters van drie die na een loopfiets probleemloos overstappen op een fietsje zonder zijwieltjes.